Thiravukol

புத்தகப் பித்து.

2007-07-16T00:32:00.000+02:00

புத்தகம் படிக்கறதுல எனக்கு எப்போதுமே இஷ்டம் தான். சின்ன வயசுல ஸ்கூல் புக்ஸெல்லாம், ஸ்கூல் திறக்கறதுக்குள்ளயே படிச்சு முடுச்சுடுவேன். ஒரு நாள் நானும், அக்காவும் எங்கம்மாவோட ட்ரங்குப்பெட்டிய திறந்தோம். உள்ள ஏகப்பட்ட புத்தகம். விகடன், குமுதம், கல்கில வந்த தொடர்கதையெல்லாம் நீட்டா பைண்டு பண்ணி இருந்துச்சு. எனக்கு குஷி தாங்கலை. அப்போ எனக்கு 12 வயசுதான் இருக்கும். அதனால அந்த புக்கெல்லாம் படிக்கக்கூடதுன்னு வீட்ல ஆர்டர். நம்பளுக்கு இதெல்லாம் புதுசா என்ன? பாத்ரூம்ல படிக்கறது, ஸ்கூலுக்கு எடுத்துட்டு போய் படிக்கறது, மொட்டை மாடில உட்கார்ந்து படிக்கறதுன்னு படிச்சுத் தீர்த்தேன். நியாபகம் இருக்கற புத்தகங்களைப் பத்தி இங்கே.

பாலங்கள் - சிவசங்கரி
மூன்று தலைமுறை பெண்களைப் பற்றிய கதை. மிக அழகான நடை, ரொம்பவும் சுவாரிசயமா இருந்தது படிக்க. அந்தகால கலாச்சாரம், நடைமுறைகள், கல்யாணங்கள் ன்னு படிக்க ஆசையா இருந்தது. எங்க பாட்டி சொன்ன "அந்த காலத்துல நாங்க எல்லாம்" கதையெல்லாம் உடான்ஸா, இல்லையான்னு தெரிஞ்சுக்கிட்டென். 18 வருஷத்துக்கு மேல ஆச்சு படிச்சு. திரும்ப இப்ப படிச்சா எப்படி இருக்கும்னு தெரியலை.

சிவசங்கரியோட "நான் நானாக" சமீபத்தில் படிச்சேன். 40 வயசுக்கு மேலான ஒரு பெண், தன் மகன்கள் காலேஜ், வேலைன்னு போனதுக்கு அப்புறம் தனக்கென்று ஒரு ஆசையும் இல்லையேன்னு நினைச்சு, அவளுடைய பழைய ஆசையான பரதநாட்டியத்த கத்துக்க ஆரம்பிக்கறா. முதலில் புருவம் உயர்த்தும் குடும்பம், பிறகு அவள புரிஞ்சுக்கறாங்க. மிக அழகான கதை.

கடல் புறா - சாண்டில்யன்
சுத்தமா நியாபகம் இல்லை. படிச்சது மட்டும் தான் நினைவு இருக்கு. சாண்டில்யன் எல்லாம், பத்தாவது முடிச்சதுக்கு அப்புறம் தான் படிக்கணும்னு அம்ம ஆர்டர். அதுக்காகவே அவசர அவசரமா படிச்சு முடிச்சேன். சரித்தர கதைன்னா எனக்கு உயிர். "மன்னன் மகள்" கூட படிச்ச நினைவு. அடுத்த இந்தியா ட்ரிப்புல பொட்டிப்பூரா சாண்டில்யன் தான்!

டிரங்குப்பெட்டில இருந்த இன்னொரு புத்தகம், சுஜாதாவின் பிரிவோம், சந்திப்போம். டீன்ஏஜ்ல இருந்த எனக்கு ரொம்ப பிடிச்சு இருந்தது. கமல்ஹாசன், ஸ்ரீபிரியா போட்டோ போட்டு இருக்கும், வாரா வாரம். சினிமாவா வந்துதான்னு தெரியலை. ஆ மற்றும் கரையெல்லாம் ஷெண்பகப்பூ கூட படிச்சேன். கரையெல்லாம் ஷெண்பகப்பூ கதை எனக்கு ரொம்ப பிடிச்சு இருந்தது, சினிமா சகிக்கலை. சுஜாதாவோட b சிறுகதைகளுக்கு நான் அடிமை. இப்போ ஆனந்த விகடன்ல வர்ற அவரோட "கற்றதும், பெற்றதும்" தொடர நான் தொடர்ந்து படுச்சுட்டு வர்றேன்.

கல்கி கிருஷ்ணமூர்த்தி
இந்த மனிதர பத்தி சொல்ல பாக்கி என்ன இருக்கு? இவரும் ஆங்கில எழுத்தாளர் ரோல்ட் டாலும் தான் எனக்கு உலகிலேயே மிகவும் பிடித்த எழுத்தாளர்கள். தமிழ் தெரிஞ்ச அனைவருக்கும் பொன்னியின் செல்வன் பிடிச்சு இருக்கும். அற்புதமான் புத்தகம். மூன்று வருடத்துக்கு முந்தி தான் படிச்சேன். ஐந்தாம் பாகத்த, பத்து மணி நேர விமான பயணத்துல கண்கொட்டாம படிச்சு முடிச்சேன். நான் பிறந்த ஊர் கும்பகோணம். அதனால வேற இந்த புத்தகம் மேல அலாதி பாசம். அவர் விவரிக்கும், கோயில், குளமெல்லாம் நம்ப பேட்டையாச்சே. சோழர்கள பத்தி பாட புத்தகத்தை விட இந்த புக்ல தான் அதிகம் தெரிஞ்சுக்கிட்டேன். பேசாம், ஸ்கூல் சிலபஸ்ல இந்த புக்கயும் வைக்கலாம்.

பொன்னியின் செல்வனுக்கு முந்தி, சிவகாமியின் சபதம் படிச்சேன். லண்டன்ல இருந்தோம் அப்ப. எங்க லோகல் லைப்ரரில இந்த புக்க பாத்து எனக்கு ஒரே ஆச்சர்யம். அப்புறம் அலை ஓசை வாங்கி படிச்சேன். அவரோட சிறுகதைகள்னா எனக்கு உயிர். கல்கில வந்துட்டு இருந்தது அவரோட கதைகள் சமீபத்தில். வீணை பவாணி, சுண்டுவின் சந்யாசம், கைலாசமய்யர் காபரா,.. இப்படி நிறைய. பல கதைகள படிச்சுட்டு, விழுந்து, பிரண்டு சிரிச்சுருக்கேன். ஒரு உதாரணம்:

கைலாசமய்யர் காபரா -

பாம்பை அடிக்க வேலைக்காரன் கொண்டு வந்த தடியைக் கைலாசமய்யர் பிடுங்கிக் கொண்டு பையனை அடிக்கப் போனார். நல்ல வேளையாக, அந்தச் சமயம் ஜோஷனாரா பீகம் வந்து குறுக்கிட்டதால் பையன் பிழைத்தான்! ஜோஷனாரா பீகம் என்றதும், சில பேருக்குச் சுவாரஸ்யம் தட்டலாம். ஏதோ இந்தக் கதையில் நவாபுகளும் அவர்களுடைய அந்தப்புரத்து அழகிகளும் வரப் போகிறார்கள் என்று நினைக்கலாம். அப்படியெல்லாம் ஒன்றுமில்லை. கைலாசமய்யருக்கு வடக்கத்தி ஹிந்துஸ்தானி சங்கீதத்தில் அதிகப் பிரியம். "பயமில்லாமல் கேட்கக் கூடியது ஹிந்துஸ்தானி சங்கீதந்தான்" என்பார். ரேடியோவில் அவர் அடிக்கடி லக்னௌ ஜோஷனாரா பீகத்தின் சங்கீதத்தைக் கேட்பதுண்டு. ஆனால், வீட்டிலே மற்றவர்களுக்கு - முக்கியமாக அவருடைய மனைவிக்கு - ஜோஷனாரா பீகமும், அவளுடைய சங்கீதமும் கொஞ்சமும் பிடிப்பதில்லை. எனவே, அவர்கள் வீட்டில் வளர்த்த ஒரு கறுப்புப் பூனைக்கு 'ஜோஷனாரா பீகம்' என்று பெயரிட்டிருந்தார்கள். இந்த ஜோஷனாரா பீகத்தைக் கண்டால் கைலாசமய்யருக்குக் குலை நடுக்கம்! அச்சமயம் அந்தப் பூனை வந்ததினால் தான் அவருடைய பையன் மண்டை உடையாமல் தப்பிப் பிழைத்தான்.

கல்கி ஒரு மேதாவி என்பதில் என்ன சந்தேகம்? அவருடைய அத்தனை சிறுகதைகளையும் படித்து முடிக்கணும்ன்னு என் ஆசை.

தி. ஜானகிராமனுடைய பிரபலமான நாவல், "மோகமுள்" படித்ததில்லை. போன மாதம் அக்கா வீட்டுக்கு போயிருந்தபோது, அவருடைய "செம்பருத்தி" படிக்க ஆரம்பித்தேன். ரொம்ப நல்லா இருந்தது. நாற்பதுகளில் நடக்கும் கதை. சட்டநாதன் பிள்ளை என்கிற இளைஞனின் வாழ்க்கை பற்றி, அவன் எப்படி தன் குடும்பத்தையும், தனது இரு அண்ணன் குடும்பங்களையும் கஷ்டப்பட்டு முன்னுக்கு கொண்டுவருகிறான் என்ற கதை. புக்க முடிக்கறதுக்குள்ள ஊருக்கு கிளம்பிட்டேன். சீக்கரம் படித்து முடிக்கணும். இந்த புக்ல பெண்களின் உணர்ச்சிகளும், அவங்களோட மனதையும் ரொம்ப யதார்த்தமா சொல்லியிருக்கறது, எனக்கு ரொம்ப பிடிச்சுருந்தது.

பாலகுமாரனோட புத்தகங்கள் ஒரு பத்து, பன்னெண்டு படிச்சுருப்பேன். ஆனால், ஒரு பேர் கூட ஞர்பகம் இல்லை. எனக்கு அவர ரொம்ப பிடிக்காது, ஆனால் அவரோட சில புத்தகங்கள் என்னை சிந்திக்க வச்சிருக்கு. அது பெரிய விஷயம் தான? பெண்கள் இப்படி இருக்கணும், அப்படி இருக்கணும்னு இவர் சொல்லாம இருந்தா ஒரு வேளை, எனக்கு இவரை பிடித்து இருக்கலாம்!

வாழ்க்கையில் முதல் முறையா ஒரு தொடர்கதை படிச்சேன். ஆனந்த விகடன்ல. அதுக்கு முன்னாடி, இப்படி வாரா வாரம் தொடர்ந்து படிச்சதில்லை. அது கவிஞர் வைரமுத்துவின் "கருவாச்சி காவியம்". வைரமுத்து மேல் எனக்கு ரொம்ப மதிப்பு இருந்ததில்லை. ஏன்னு தெரியலை. ஒரு வேளை, அவரோட சில சினிமா பாடல்களால இருக்கலாம். ஒரு நாள், ரொம்ப போர் தாங்காம, விகடன்ல அவரோட தொடர்கதைய படிக்க போய், அப்படியே அடிக்ட் ஆயிட்டேன். கிட்டதட்ட நாற்பது வாரமும் தொடர்ந்து படிச்சேன். மனுஷர் என்னமா எழுதுயிருக்கார்! கருவாச்சி என்கிற கிராமத்து பெண். அவளோட சுக, துக்கங்கள், வாழ்க்கை போராட்டம் - இது தான் கதை. சில அத்தியாயங்கள் அப்படியே குலைநடுங்க வச்சுடுச்சு. மணியம் செல்வமின் படங்கள் வேற ரொம்ப தத்ரூபம். அடுத்து கருவாச்சி என்ன பாடு படபோறாளோன்னு வேதனை, அந்த படங்கள பார்த்தா. அதிலும், ஒரு அத்தியாயத்தில் கருவாச்சியோட பிரசவத்த வைரமுத்து விவரிச்சத படிச்சதில், எனக்கே செத்து பிழைச்ச மாதிரி இருந்தது. திருமதி.வைரமுத்து எழுதினாங்களோன்னு சந்தேகம்! கிராமத்து பேச்சும், வழக்கும், கலாச்சாரமும்னு மனுஷர் ரொம்ப மெனெக்கெட்டு எழுதியிருக்கார். கொஞ்ச காலம், கிராமத்துல இருந்ததுனாலேயோ என்னமோ, எனக்கு ரொம்ப பிடிச்சு இருந்தது.

இந்திய எழுத்தாளர்கள் பற்றிய tag இது. தமிழ் புக்கா படுச்சுட்டு, ஆங்கிலத்துல பதிவு போட்டா எப்படின்னு தோணினதுனால தமிழ்லயும் போட்டுட்டேன். ஆங்கில பதிவு இங்கே.

பி.கு.
அந்த காலத்துல படிச்சதெல்லாம், அவ்வளவு சுலபமா ஞாபகத்துக்கு வரமாட்டேங்குது. அதுக்கு ஒரு காரணம், ஒளிஞ்சு ஒளிஞ்சு படிச்சதுதான். எங்க அப்பாக்கு புக் படிச்சாளே பிடிக்காது. எங்கையாவது படிச்ச புக்க பத்தி பேச்சு வந்து, நம்பளும் வாய குடுத்து அவர்கிட்ட வாங்கி கட்டிப்போமோன்னு பயம். இது போறாதுன்னு, என்னோட கூட படிச்சவங்கெல்லாம் ஒரே ரமணி சந்திரன் விசிறிகள். (நானும் தான்!) அதுக்கு அப்புறம் காலேஜ் வந்தவுடன், "இங்கிலீஸ்"க்கு மாறியாச்சு. இதுல ஜோக் என்னன்னா, நான் இங்கிலீஷ் புக்கும் கையுமா இருந்தா எங்க அப்பா ஒண்ணும் சொல்ல மாட்டார். அப்பாவி மனுஷர்!

பொம்மை.

2007-03-28T13:39:00.000+02:00

ஆஷுவுக்காக நாலு, அஞ்சு தமிழ் ரைம்ஸ் புக் வாங்கியிருந்தேன். அதுல ஒரு பாட்டு இப்பதான் கண்ணுல பட்டுது. நீங்களே பாருங்க.

பாடல் 21. அம்மா கையில் அப்பா பொம்மை

ஏமா பூமா
எங்கேடி மாமா?
கடைக்குப் போனாரா?

ஆமா மாமா
சாமான் வாங்க
கடைக்குப் போனாரே!

அம்மை அப்பன்
பொம்மை வேண்டும்
வாங்கச் சொன்னாயா?

அம்மா பொம்மை
அப்பா பொம்மை
எதற்க்குக் கடைப்பொம்மை?

யாரடி பொம்மை?
கூறடி உண்மை!
அம்மா பொம்மையா?

அம்மா கையில்
அப்பா பொம்மை
அதுதான் உண்மை!

இது யூகேஜி புத்தகம்னு நினைக்கறேன். 2ன்னு போட்ருக்கு புக்ல. நாலு, அஞ்சு வயசுக் குழந்தைகளுக்கு இது தேவையா? எந்த கேணையனாவது இப்படி எழுதுவானா குழந்தைகளுக்கு? எனக்கு வர்ற கோவத்துக்கு...

மத்த பாடல்கள் எல்லாம் நல்லாதான் இருக்கு. ஆனா எனக்கு இந்த புக்க பார்த்தாலே பத்திக்கிட்டு வருது. இத்தனைக்கும் வாங்கறதுக்கு முன்னாடி ஒரு லுக்கு விட்டுட்டுதான் வாங்கினேன். இன்னொரு புக்ல முதல் பாடலே பிச்சைக்காரன பத்தி. அதுவும் "எச்சில ஒழுக பிச்சைக்காரன் வாசலில் நின்றானே" ன்னு ஆரம்புக்கும். நல்ல வேளை வாங்கறதுக்கு முன்னாடி பார்த்ததால அந்த புக்க அப்படியே கடாசிட்டு வந்துட்டேன். எல்லாம் நேரம்!

ஆங்கில புத்தகமெல்லாம் பார்க்கும்போது பொறாமையா இருக்கு, தமிழ்ல இவ்ளோ நல்லா இல்லையேன்னு. இருக்கற ஒண்ணு, ரெண்டும் இப்படி அறைவேக்காடாவா இருக்கணும்?

பி.கு.
நம்ம வீட்ல நடக்கறததான சொல்லியிருக்கு? உண்மைய சொன்னா உனக்கு பிடிக்காதென்னு ஆஷுவோட அப்பா சொன்னத இங்க யாராவது சொன்னா தெரியும் சேதி! உங்களுக்கு ஸ்பெஷலா பிச்சைக்காரன் புக் பார்சல் அனுப்பப்படும்!

பொங்கலோ பொங்கல்.

2007-01-14T09:24:00.000+01:00

மழலை.

2007-01-11T09:02:00.000+01:00

தமிழ்ல ப்ளாக் எழுத ஆரம்பிச்சது சில விஷயங்களுக்கு உதவுது. ரொம்ப நாளா ஆஷு பேசறதெல்லாம் பத்தி ஒரு பதிவு போடணும்னு நினைச்சிட்ருந்தேன். ஆனால் முழுக்க முழுக்க தமிழ்ல பேசறத எப்படி ஆங்கிலத்துல எழுதறதுன்னு யோசனை. தமிழ்ல எழுதலாம்னா அதுக்கு வணங்க மாட்டேங்குது. அதுக்கு ஒரே காரணம் - பேச்சு வழக்கும், எழுத்து வழக்கும் ஒரே மாதிரி இல்லாதது தான். பேச்சு வழக்கு மாதிரியே எழுதலாம்னு பாத்தா, என்னவோ தமிழ கொலை பண்ற மாதிரி இருக்கு. சுத்த தமிழ்ல எழுதினா டிவில "செய்திகள் வாசிப்பது" ன்னு அலற்ற மாதிரி இருக்கு. எதோ ரெண்டுங்கெட்டானா எழுதி வைக்கறேன்!

ஆஷு முதல்ல சொன்ன வார்த்தை - தாத்தா, ஆறு மாசத்துல. எங்கம்மா உடனே கோட்டை கட்ட ஆரம்பிச்சுட்டாங்க. எப்படி ஆஷு தன்னோட முதல் பிறந்த நாளுக்கு நன்றியுரை வாசிச்சு எல்லாரையும் அசத்த போறான்னு. ஆனால் குழந்தை அவசரப்படாம நிதானமா பாட்டின்னு சொல்றதுக்கு இன்னும் ஒரு வருஷம் ஆச்சு. தாத்தாக்கு அப்புறம் காக்கா, மாமா, பாப்பா, நாநா, டாடா.. ன்னு கொஞ்ச நாள் போச்சு. "மாமா" மா ஆகி, "மா" மெதுவா அம்மா ஆனது அவளுக்கு கிட்டதட்ட ஒரு வயசு இருக்கும் போதுதான். அவ அப்பாவையும் அம்மானே கூப்டுட்டு இருந்தா. அது பொறுக்கலை அந்த மனுஷருக்கு! அம்மானு கூப்ட குடுத்து வெச்சுருக்க வேண்டாம்? படாத பாடு பட்டார் அப்பான்னு சொல்ல வைக்க. அது என் பொண்ணாச்சே! அசையலை! "அது எப்படி பாப்பா சொல்றா, அம்மா சொல்றா ஆனா அப்பா வர மாட்டேங்குது? நீதான் நான் ஆஃபீஸ் போயிருக்கும் போது ஏதோ சொல்லி அவள மிரட்டி வச்சுருக்கன்னு" என் மேல வேற complaint. ஒரு வழியா அப்பாவும் வந்தது கிட்டதட்ட ஒன்றரை வயசுல. உடனே அவர் கிளம்பி வெளிநாடு போக வேண்டி இருந்தது. அதனால கடந்த மூணு மாசமா ஃபோன்ல தான் அப்பா! ஒரு வயசுல அவளோட பேரையும் சொல்ல ஆரம்பிச்சா. பொறந்ததுலேந்து கேட்டுக்கிட்டு இருக்காளே, அதனால இதுவே லேட்.

பதினெட்டு மாசத்துல "பாட்டி" சொல்ல ஆரம்பிச்சா. இப்ப எங்கம்மா கூட இருக்கற்துனால ஒரு நாளைக்கு நூறு பாட்டி சொல்றா. ரெண்டு வாட்டி பாட்டுனு கூப்டுட்டு, அப்புறம் பேர் சொல்லி கூப்பிடறா. என்னையும் அப்பப்ப பேர் சொல்லி கூப்பிடறா. "இதெல்லாம் உன் பாட்டியோட வச்சுக்கோ. என்னை பேர் சொல்லி கூப்ட நூறு பேர் இருக்காங்க. அம்மானு சொல்ல நீ ஒரு ஆளுதான். அதனால ஒழுங்கு மரியாதயா அம்மானு கூப்டு" ன்னு மிரட்டி வச்சுருக்கேன்! ஆனாலும் குழந்தை பேர் சொல்லி கூப்டாலும் நல்லாதான் இருக்கு! :) இப்போ, இருபது மாசத்துல, நான் சொல்றதெல்லாம் திரும்ப சொல்றா. நிறைய பேசறா. ஆனா வேத்து மனுஷங்கள கண்டா வெட்கம். வாய திறக்கற்து இல்லை. எங்கேந்து தான் குழந்தைகளுக்கு இந்த வெட்கம் வருமோ தெரியலை. எதோ ரெண்டு பேருக்கு முன்னால நம்ம குழந்தைய பேச சொல்லி பீத்திக்கலாம்னா முடியலை! இதுக்கா கஷ்டப்பட்டு பெத்தேன்?

உருகுதே மறுகுதே...

2007-01-01T18:32:00.000+01:00

உருகுதே மறுகுதே, ஓரே பார்வையாலே
ஒலகமே சொழலுதே உன்ன பார்த்ததாலே

தங்கம் உருகுதா, அங்கம் கரையுதா,
வெட்கம் உடையுதா, முத்தம் தொடருதா
சொக்கித்தானே போகிறேனே மாமா கொஞ்சம் நாளா

உருகுதே மறுகுதே, ஓரே பார்வையாலே
ஒலகமே சொழலுதே உன்ன பார்த்ததாலே

தங்கம் உருகுதே, அங்கம் கரையுதே,
வெட்கம் உடையுதே, முத்தம் தொடருதே
சொக்கித்தானே போகிறேனே நானும் கொஞ்சம் நாளா

உருகுதே மறுகுதே, ஓரே பார்வையாலே
ஒலகமே சொழலுதே உன்ன பார்த்ததாலே

அம்புலியில் நனைந்து சந்திக்கிற பொழுது
அன்புக் கதை பேசி பேசி விடியுது இரவு
ஏழு கடல் தாண்டி தான் ஏழு மலை தாண்டி தான்
என் கருத்த மச்சான் கிட்ட ஒடி வரும் மனசு

நாம சேர்ந்து வாழும் காட்சி ஓட்டி பாக்குறேன்
காட்சியாவும் நெசமா மாற கூட்டி போகுறேன்
ஓ சாமி பாத்து கும்பிடும் போதும் நீதான நெஞ்சில் இருக்கே..

உருகுதே மறுகுதே, ஓரே பார்வையாலே
ஒலகமே சொழலுதே உன்ன பார்த்ததாலே

ஊர விட்டு எங்கயோ வேரருந்து நிக்கிறேன்
கூடு தந்த கிளி பெண்ணே உன்னாலதான வாழுறேன்

கூர பட்டு சேல தான் வாங்க சொல்லி கேக்குறேன்
கூடு விட்டு கூடு பாயும் காதலால சுத்துறேன்
கடவுள் கிட்ட கருவறை கேட்டு உன்ன சுமக்கவா?
உதிரம் முழுக்க உனக்கே தான்னு எழுதி கொடுக்கவா?
ஓ மையிட்ட கண்ணே உன்ன மறந்தா இறந்தே போவேன்

(உருகுதே மறுகுதே..)

சங்கர் மகாதேவனுக்கு ஒரு தேன் bottle வாங்கி அனுப்பலாமான்னு பார்க்கறேன். மனுஷன் கலக்கி இருக்கார்! என்ன குரல்! Just Wow! பாட்டுக்கு ஒரே திருஷ்டி - ஷ்ரேயா கோஷல் முதல் வரில "ஒலகமே" க்கு பதிலா "ஒழகமே"ன்னு பாடறாங்க! ழ வராம ள சொல்லுவாங்க கேட்ருக்கேன். இது என்னவோ புதுசா இருக்கு. ஆனா அடுத்தடுத்து வர்ற வரிகள சரியா உச்சரிச்சு இருக்காங்க. Strange! எப்படியோ, எனக்கு ரிபீட் மோட்ல போட்டு கேக்க ஒரு பாட்டு கிடைச்சாச்சு! சந்தோஷம்! :)

சுய தம்பட்டம்.

2006-12-28T08:38:00.000+01:00

கில்லி க்கு ஒரு ஸ்பெஷல் சலாம்!

பி.கு.
இந்த மாதிரி பெரிய ஆளுங்க எல்லாம் எழுத போறாங்கன்னு தெரிஞ்சிருந்தா, நான் எழுத ஒத்துக்கிட்டே இருக்க மாட்டேன். கவுத்துட்டீங்களே, பிரகாஷ்!

வாண்டுக்காக...

2006-10-28T17:17:00.000+02:00

சுக்கான் குத்தறதும், சோறு கொதிக்கறதும்
பிள்ள அழறதும், பேசாதே என்கிறதும்
வா வா என்கிறதும், மாட்டேன் போ என்கிறதும்
சண்டை போடறதும், மண்டை உடையறதும்!

இது எங்க பாட்டி ஆஷுக்கு அடிக்கடி பாடற பாட்டு. இதுக்கு நல்லா action பண்ணிக்கிட்டே பாடலாம். பாடல் அறைகுறையா இருக்குன்னு நினனக்கறேன். முழுவதும் தெரிஞ்சவங்க சொல்லுங்க.

குண்டு பையன் சுண்டுவாம்
சுவரின் மேலே உட்கார்ந்தான்.
சுண்டு கீழே விழுந்தானே
துண்டு துண்டாய் ஆனானே.
ஒண்ணா சேர்க்க முடியலையாம்.
ராஜா வந்தும் முடியலையாம்.
ராணுவம் வந்தும் முடியலையாம்!

இது நான் ஒரு தமிழ் ரைம்ஸ் புத்தகத்துல படிச்சேன். ஆஷுவோட current favorite. யாரோ ஹம்ட்டி டம்ப்டிய தமிழ்ல மொழி மாற்றம் செஞ்சுருக்காங்க. நல்லா தான் இருக்கு!

குட்டி எலி அன்றொரு நாள்
குதிச்சு குதிச்சு ஓடிச்சாம்!

யானை, புலி, சிங்கம் காண
ஆசை கொண்டு ஓடிச்சாம்!

உயரமான மரத்தில் ஏறி
உலகமெல்லாம் பார்த்ததாம்!

தூரத்திலே சிங்கம் ஒன்று
தூங்குவதைப் பார்த்ததாம்!

மலமல என்று இறங்கி
அது மகிழ்ச்சியுடன் ஓடிச்சாம்!

மேலும் கீழும் பார்த்து
அதன் மீசையை பிடித்து இழுத்ததாம்!

வலய வலய வந்து
அதன் வாலைப் பிடித்து இழுத்ததாம்!

கோபம் கொண்டு எழுந்த சிங்கம்
குட்டி எலியைப் பிடித்ததாம்!

கையில் பிடித்த எலியை அது
கடித்து தின்ன பார்த்ததாம்!

கை கூப்பி குட்டி எலியும்
கருணை கருணை என்றதாம்!

மண்டியிட்டு குட்டி எலியும்
மன்னிப்பு என்றதாம்!

பெரிய மனசு பண்ணி சிங்கம்
பிழைத்துப்போ என்றதாம்!

விடுவிடு என்று நடந்த சிங்கம்
வேடன் வலையில் விழுந்ததாம்!

அது கர்ஜித்து அழுத ஓசை
காடு முழுதும் கேட்டதாம்!

எங்கோ கேட்ட குரல் என்று
குட்டி எலியும் வந்ததாம்!

சிங்கம் சிக்கியிருந்த வலையை அது
சின்னாபின்னமாய் கடித்ததாம்!

வெளியில் வந்த சிங்கம் எலியிடம்
நன்றி நன்றி என்றதாம்!

செய்த நன்றி மறவேன் என்று
சின்ன எலியும் சொன்னதாம்!

இது எனக்கு ரொம்ப பிடிச்ச பாடல்! ஆஷுக்கு முழுதும் கேக்க இன்னும் பொறுமை வரவில்லை! எனக்கும் சரியா மனப்பாடம் ஆக மாட்டேங்குது!

அம்மா இங்கே வா வா, அணிலே அணிலே ஓடி வா, யானை யானை, ... இந்த பாடல்களும் ஆஷுக்கு ரொம்ப பிடிக்கும். மேலே இருக்கும் மூன்றும் அவ்வளவா கேட்டிருக்க மாட்டோம்ன்னு அத மட்டும் எழுதினேன்.(டைப் அடிக்க பொறுமையும் இல்லை!)

மேலும் சில பாடல்களுடன் இதே நேரம், இதே நாள் வேறொரு சமயத்தில் சந்திப்போம். உங்களுக்கு தெரிஞ்ச பாடல்கள் பற்றியும் எழுதவும்.

ps. ரொம்ப நாளா பதிவு ஏதாவது போடணும்ன்னு நினைச்சுக்கிட்டு இருந்தேன். ஆனா பிடிச்ச மாதிரி ஒண்ணுமே தோணல. அப்புறம் பிரபு ரொம்ப(!!) கேட்டுக்கிட்டதால தமிழ் ரைம்ஸ் பத்தி எழுதலாம்ன்னு தோணிச்சு. ரொம்ப நன்றி பிரபு ஊக்கம் அளித்ததுக்காக. :)

அம்மா! பால்!

2006-08-02T09:00:00.000+02:00

எனக்கு நாலு, அஞ்சு வயசு இருக்கும் போது காலைல ரொம்ப சீக்கிரமாவே எழுந்துடுவேன். 5 மணிக்கெல்லாம் எழுந்து எங்க அப்பா அம்மாவப் புடுங்க ஆரம்பிச்சுடுவேன். அவங்க ஒண்ணும் அசையற மாதிரி தெரியலைனா, நான் பாட்டுக்கு விளையாட ஆரம்பிச்சுடுவேன். தூண் எல்லாம் ஸ்டூடண்ட்ஸ், நான் தான் டீச்சர். ஒவ்வொரு தூண்லயும் ஒவ்வொரு பேர சாக்பீஸ்ல எழுதி இருப்பேன். அட்டென்டன்ஸ் எடுத்து, நானே யெஸ் மிஸ் சொல்லி, பாடம் நடத்தி, டெஸ்ட் வச்சு, பேப்பர் திருத்தி, மார்க் போட்டு, ஸ்கேலால ரெண்டு அடி போட்டு, .... அது ஒரு தனி உலகம்.

அப்ப எங்க வீட்ல மாடெல்லாம் இருந்தது. அதனால, கோனார் வந்து பால் கறந்துதான் டீ, காபி எல்லாம். அவர் எப்படா வருவார்னு வாசல்லயே தேவுடு காத்துக்கிட்டு இருப்பேன். அவர் வந்து பால் கறக்கறத வேடிக்கை பார்ப்பேன். அப்புறம் எங்கம்மா பால் காச்சறத வேடிக்கை. முடிச்சு அடுப்ப அணைச்ச அடுத்த நிமிஷம், "அம்மா பால் குடு, பால் குடு"ன்னு கேக்க ஆரம்பிச்சுடுவேன். எங்கம்மா, "கொஞ்ச்ம் இரேன்டி, ஆத்தி தான் குடுக்க முடியும்னு" சொல்லிக்கிட்டே பால ஆத்தி பாட்டில்ல ஊத்தி குடிப்பாங்க. (நாலு வயசு வரைக்கும் நான் பாட்டில் பார்ட்டி!) பாட்டில்ல பால் ஃபுல்லா வேற இருக்கணும். இத்துணூன்டு கொறஞ்சாக் கூட அடம் தான். கட கடன்னு ரெண்டே நிமிஷத்துல குடிச்சுட்டு, என் டீச்சர் வேலைய விட்ட எடத்துலேந்து தொடரப் போய்டுவேன்.

வீட்லதான் இப்படின்னா, ஸ்கூல் லீவுல பெங்களூர்ல இருக்கற எங்க பெரியம்மா வீட்டுக்கு போய் அவங்கள பாவம் காலைல அஞ்சறை மணிலேந்து பால் பால்னு புடுங்குவேன். ஒருவழியா பால் வந்து பாட்டில்ல குடுப்பாங்க. புல்லா வேணும்னு அடுத்த புடுங்கல். பாவம்! அவங்க பொண்ணு அர டம்ளர் பால் குடிக்க அரை மணி பண்ணும். அந்த மாதிரி நினைச்சு, அரை பாட்டில் குடுப்பாங்க. நாம ஃபுல்லுக்கு குறைச்சலா குடிக்க மாட்டோம்னு அவங்களுக்கு தெரியாது! இப்படி போற இடத்துல எல்லாம் பால்குடி மாறாத குழந்தைனு பேரெடுத்த ஆளு நானு!

இதெல்லாம் இப்போ எனக்கு ஏன் ஞாபகம் வந்ததுன்கறீங்க? என் பொன்னரசி ரெண்டு நாளா அடிக்கற கூத்துனால தான். 15 மாசம் ஆகுது அவளுக்கு. அப்பப்போ அஞ்சாறு வார்த்தை பேசினாலும் இது வரைக்கும் ஒரு முழு வாக்கியம் சொன்னதில்லை. இன்னைக்குப் பாருங்க! காலைல அஞ்சே முக்காலுக்கு எழுந்து, என்னை ரெண்டு தட்டு தட்டி, "அம்மா, அம்மா! பால் வேணும்"னு சொன்னாளே பாக்கணும்! அவங்க அப்பாக்கு பெருமைத் தாங்கலை. எனக்கோ இன்னும் எதுலயெல்லாம் என்னைக் கொண்டுப் பொறந்து இருக்காளோன்னு அடிவயித்துல கிலி!!!

எனக்கொரு சந்தேகம்...

2006-07-26T18:11:00.000+02:00

1. கஷ்டப்பட்டு என்னோட பதினாலு மாசக் குழந்தை டாடா காமிச்சா, "இந்தக் கையாலயா சொல்வாங்க? அந்தக் கையால காமி" ன்னு ஏன் எல்லாரும் சொல்றாங்க?

2. ரொம்ப சாஸ்த்திரம், சம்ப்ரதாயம் பாக்கற மாமிகள், பாட்டிகள் கூட சந்திகால வேளையில, டிவில சீரியல் பாக்கறேன் பேர்வழின்னு அதுல காட்ற எழவு, ஒப்பாரி எல்லாத்தயும் ஃபுல் வால்யூம்ல வெள்ளிக் கிழமைன்னு கூட கண்டுக்காம எப்படி பாக்கறாங்க?

3. இந்த பெரிசுங்க எல்லாம் குழந்தை பேர முதல்ல கேட்கறாங்களோ இல்லையோ, "என்ன நட்சத்திரம்" ன்னு எதுக்கு கேட்கறாங்க? அது தெரிஞ்சு என்ன பண்ண போறாங்க?

4. "நீ வாயத்திறந்து சொன்னா தான தெரியும்? உன் மனசுலயே நினைச்சுக்கிட்டு இருந்தா எனக்கு எப்படித் தெரியும்" ன்னு என் கிட்ட கேக்கறவங்க எல்லாம் அவங்க மனசுல நினைக்கறத மட்டும் நான் புரிஞ்சு நடக்கணும்னு எப்படி எதிர்ப்பாக்கறாங்க?

5. கணவன்-மனைவி பிரச்னையா? மாமியார்-மருமகள் பிரச்னையா? மனசு சரியில்லையா? வேலை சரியா அமையலையா? இதயக் கோளாறா? இல்லை கேன்சரா? - "ஒரு குழந்தை பிறந்தா எல்லாம் சரியா போய்டும்"ன்னு எந்த கேணையன் சொன்னான்?

6. ஓப்ரா ஷோ வந்தா மட்டும் நல்லா நாக்க தொங்க போட்டுக்கிட்டு ஊர்வம்பு பாக்கற நான், "இனி அச்சமில்லை அச்சமில்லை"ன்னு ஜெயா டிவில லக்ஷ்மி வந்த உடன, அலறி அடிச்சிக்கிட்டு ஏன் சேனல் மாத்தறேன்?

7. சத்யராஜ் இந்த வயசுல இளவயசு பொண்ணுங்களோட இப்படி அசிங்க ஆட்டம் போடறாரே, நாளைக்கு சிபிராஜுக்கு கல்யாணம் ஆயிட்டா, வீட்டுக்கு வர்ற பொண்ணு மாமனாராப் பார்த்து எப்படி முகம் குடுத்து பேசும்?

8. இந்த "ஊருக்கு உபதேச" பார்ட்டிங்க எல்லாம் எப்ப திருந்துவாங்க?

9. இந்த ஷாம்பு பாட்டில்ல எல்லாம், 10 நிமிஷம் ஊரவும் ன்னு போட்டிருக்கே? அந்த 10 நிமிஷம் என்ன பண்றது? (பாத்ரூம் போகும் போது வர்ற "அபாரமான" யோசனையெல்லாம் அப்ப வரமாட்டேங்குதே ஏன்?)

10. ஒன்பது பாயிண்ட் எழுதிட்டு, இன்னொண்ணு எழுதி ரவுண்டா பத்து ஆக்கிடலாம்னு நினைச்சா, ஒண்ணுமே தோணமாட்டேங்குதே ஏன்?!!! :)

Adolescence.

2006-06-16T13:30:00.000+02:00

டுபுக்கோட இந்த பதிவ படிச்சுட்டு, தேன்கூடுனு ஒண்ணு இருக்குனு தெரிஞ்சுது. அங்க போய் பார்த்ததில நிறைய கதைகள் adolescence பத்தி படிக்க கிடைச்சுது. எல்லாமே ரொம்ப நல்லா இருந்தது. இளவஞ்சியோட இந்த பதிவு ரொம்பவே மனச பாதிச்சது. Awesome.

ஆனால் இப்பதிவை எழுதக் காரணம், நிலாவோட இந்த கதை. படிச்சுட்டு என்னோட டீன்ஏஜ் ஞாபகம் வந்தது. சரின்னு ஒரு பின்னூட்டம் எழுதினேன். அடிச்சு முடிச்சு "பப்ளிஷ்" க்ளிக் பண்ணினேன். பார்த்தா பின்னூட்டம் காணாம போயிடிச்சு. திருப்பி டைப் பண்ண அலுத்துக்கிட்டு அப்படியே விட்டுட்டேன். கொஞ்ச நேரம் கழிச்சு போய் பார்த்தா, "பொண்ணுங்க எல்லாம் ரொம்ப விவரமானவங்க. இவ்ளோ அப்பாவி கிடையாது. 1960sல தான் இப்படியெல்லாம் இருந்து இருப்பாங்கனு" பின்னுட்டமெல்லாம் வந்து இருந்தது. இது ஏதுடா இவ்ளோ misconceptionனு நான் மெனெக்கெட்டு என்னோட கருத்த திரும்ப டைப் பண்ணி அனுப்பினேன். அதை பற்றி மேலும் என்னோட கருத்துக்கள் இங்கே.

பதிமூணு வயசுல, பயாலஜி டீச்சர் கிட்ட, "கோழி தான முட்டை போடுது? அப்புறம் எதுக்கு கோழி பண்ணைல சேவல்"னு நான் கேட்க, டீச்சர் திருதிருனு முழிச்சுட்டு, "சிட் டௌன்" சொல்லிட்டாங்க. எனக்கு ஏக பெருமை, ஆஹா டீச்சரயே மடக்கிட்டோமேன்னு. வீட்டுக்கு வேற வந்து இதை சொல்லி பீத்திக்கிட்டேன். எங்க அம்மா முகத்தில ஈ ஆடலை. அக்கா நமுட்டு சிரிப்பு சிரிச்சுட்டு போயிட்டா. அச்சச்சோ! எதோ விஷயம் இருக்கும் போல இருக்கே?னு நானும் மேல கேள்வி கேக்காம பேசாம இருந்துட்டேன்.

அதே பதிமூணு வயசுல, பெரியவளானத வெட்கப்பட்டுகிட்டு என்னோட நெருங்கிய தோழிக்கிட்ட கூட சொல்லலை. சத்தியம் வேற செஞ்சேன், இன்னும் ஆகலைனு. பாவம் எனக்காக ரொம்ப நாள் வருத்தப்பட்டா!

பதினஞ்சு வயசுல, திருட்டுத்தனமா மில்ஸ் & பூன், ரமணி சந்திரன், சரித்திர கதைனு எல்லாமே படிச்சேன். ஆனா எதை பத்தியும் சரியான விவரம் தெரியாது. கேள்வி கேட்கணும்னு தோணவும் தோணாது. திட்டு விழுமோன்னு பயம். தோழிங்க கிட்ட பேசலாம்னா, தப்பா நினைச்சுடுவாங்களோன்னு பயம். ஒரு வேளை அவங்களுக்கு எல்லாம் தெரிஞ்சு, நம்மள அப்பாவின்னு கிண்டல் பண்ணிடுவாங்களோன்னு பயம். இந்த கண்றாவி புடிச்ச படம் எல்லாம் வேற பாத்துட்டு, கட்டி புடிச்சா கர்ப்பம், முத்தம் குடுத்தா கர்ப்பம், கல்யாணமானா ஆட்டோமேட்டிக்கா கர்ப்பம், பக்கத்து பக்கத்துல படுத்துக்கிட்டா கர்ப்பம்னு எல்லாம் நினைச்சிக்கிட்டு இருந்தேன்.

ஒரு வழியா தைரியத்த வரவழிச்சிக்கிட்டு, என்னோட பதினாறாவது வயசுல, "காண்டம்"னா என்ன? அத எதுக்கு யூஸ் பண்ணுவாங்க? னு என்னோட 19 வயசு அக்கா கிட்ட கேட்டேன். அவளுக்கு எங்கிட்ட விளக்கமா சொல்ல கூச்சம். எதோ தத்து பித்துனு உளறினா. சரின்னு, அவ எனக்கு சொன்ன அறை குறை விஷயத்த எல்லாம், ஸ்கூல்ல போய் பீத்திக்கலாம்னு போனேன். அங்க நாலு, அஞ்சு பேரு சேர்ந்து எங்களுக்கு தெரிஞ்ச எல்லா விஷயத்தையும் சொன்னோம். அப்ப கூட, குழ்ந்தை எப்படி பொறக்குதுங்கற exact விவறம் யாருக்கும் தெரியலை. வழக்கம் போல, human reproduction chapterஅ choiceல விட்டுட்டாங்க டீச்சர்ஸ். (அதை படிச்சும் கூட ஒண்ணும் புரியலை எங்களுக்கு!) ஒரு வழியா பதினெட்டு வயசுல, thanks to internet and my friend who got in to medical college, அரசல் புரசலா விஷயம் புரிஞ்சுது.

எல்லாருமே என்னை மாதிரி மக்கா இருந்துருப்பாங்கன்னு சொல்ல வரலை. ஆனால், ரொம்ப குறைவான பேருக்கு தான் எல்லா விஷயமும் தெரிஞ்சு இருந்தது. 10 வருஷம் ஆயிடிச்சு. இப்ப எப்படியோ தெரியலை. நிறைய exposure இப்போ இருக்கற பொண்ணுங்களுக்கெல்லாம். ஆனா என்னா? பதினாறு வயசுக்கு பதிலா பதிமூணு வயசுலயே குழப்பம்னு வச்சுக்க வேண்டியது தான்!

For Madhumita.

2006-06-10T16:38:00.000+02:00

வலைப்பதிவர் பெயர்: பூ(Boo)

வலைப்பூ பெயர்: திறவுகோல்

சுட்டி(url) :
http://thiravukol.blogspot.com

ஊர்: இப்போதைக்கு பெங்களூர்.

நாடு: இந்தியா.

வலைப்பூ அறிமுகம் செய்தவர்: டுபுக்கு. நான் படித்த முதல் தமிழ் வலைப்பதிவு.

முதல் பதிவு ஆரம்பித்த நாள்,வருடம் : வெள்ளிக்கிழமை, ஏப்ரல் 14, 2006. (தமிழ் புத்தாண்டை முன்னிட்டு ஸ்பெஷல் ரிலீஸ்! )

இது எத்தனையாவது பதிவு: 9.

இப்பதிவின் சுட்டி(url): http://thiravukol.blogspot.com/2006/06/for-madhumita.html

வலைப்பூ ஏன் ஆரம்பித்தீர்கள்: முதல்ல ஆங்கிலத்தில் எழுத ஆரம்பிச்சேன். என் மகள பத்தி, நான் அம்மாவானது பத்தி எழுதணும்னு தோணிச்சு. அப்புறமா உலகத்துல இருக்கற அத்தனை விஷயங்கள பத்தியும் எழுதணும்னு ஆர்வம் வந்துடுச்சு. ஒரு நாள் ப்ரகாஷோட இந்த பதிவ படிச்சுட்டு, தமிழ்லயும் எழுத முயற்ச்சிக்கலாமேன்னு தோணிச்சு. ஆனால் நான் நினைச்ச அளவு தமிழ்ல பதிவு போடறது சுலபமா இல்லை. அது ஏன்னு யோசிச்சுக்கிட்டு இருக்கேன்!

சந்தித்த அனுபவங்கள்: சிரித்த அனுபவங்கள்தான் ஏராளம். பல சமயம் பதிவ படிச்சு, சில சமயம் பதிவாளர நினைச்சு! :)

பெற்ற நண்பர்கள்: வீட்ல அவங்க பெயரை அடிக்கடி சொல்ற அளவுக்கு சில பேர் இருக்காங்க. ஆனா பாருங்க, அவங்களுக்கெல்லாம் இப்படி ஒரு ஆள் இருக்கற்தே தெரியாது!

கற்றவை: நான் நிறைய பதிவுகள் படிச்சாளும், பின்னூட்டமே ரொம்ப இட்டதில்லை. அது நல்லதுக்குதான்னு நினைக்கறேன்.

எழுத்தில் கிடைத்த சுதந்திரம்: அனானிமஸா கன்னாபின்னான்னு எழுதறதுல இல்லை!

இனி செய்ய நினைப்பவை: வேற என்ன? நிறைய எழுதணும். நல்லா எழுதணும்.

உங்களைப் பற்றிய முழுமையான குறிப்பு: கும்பகோணத்ல பிறந்த நான், மதுரைல பிறந்த என் கணவர், ஸ்விட்சர்லாந்துல பிறந்த எங்க சின்ன குட்டி - இது தான் என் குடும்பம். இப்போதைக்கு முழு நேர அம்மா மட்டுமே!

இன்னும் நீங்கள் சொல்ல நினைக்கும் ஒன்றைச் சேர்க்கலாம்: என் பெண் ஆஷுக்கு எட்டாவது பல் முளைக்க ஆரம்பிச்சு இருக்கு. (ஏன்டா கேட்டோம்னு ஆயிடுச்சா? ஒரு அம்மா வேற எத பத்திங்க சொல்றது?!)

பி.கு
இன்பர்மேசனுக்காக கில்லிக்கு நன்றி.

Ashu.

2006-05-23T18:29:00.000+02:00

விளையும் பயிர்...! நீங்களே பாருங்க!

Maambazham.

2006-05-16T10:26:00.000+02:00

கும்பகோணம் வந்தது முதல் ஒரே மாம்பழ மழை தான். தக தக தக தங்க வேட்டை மாதிரி பழ பழ பழ மாம்பழ வேட்டைனு ஒரு போட்டி இருந்தா முதல் ஆளா நான் தான் போவேன். இது வரைக்கும் தின்னது போறாதுன்னு இனிமே திங்க போறத நினைச்சு ஜொள்ளு வேற!

இமாம் பசந்த், பங்கனபல்லி, காதர், ஒட்டு, மல்கோவா, செந்தூரா, பாதாமி(இது பெங்களூர்ல சாப்டது), அல்ஃபோன்சா, காலபாடி,... இப்படி பல வகையான வெரைட்டி சாப்டுட்டு, ருமானி க்காக வெய்டிங்! ருமானி தான் என்னோட ஆல் டைம் லவ்வு! எழுதும்போதே ஜொள்ளு கொட்டுது! இந்த வெய்யில்ல வ்ந்து இங்க மாட்டிக்கிட்டதுக்கு ஏதோ மாம்பழமாவது திங்க முடுயுதேன்னு சந்தோஷம்!

அப்படியும் 15, 20 வருஷம் முன்னாடி எங்க கிராமத்திலயும், இங்கயும் சாப்டதுக்கு ஈடேயில்லை. எங்க வீட்ல மாம்பழத்துக் கிட்ட கத்தியே போகாது. அப்படியே முழுசா தான் குடுப்பாங்க. தப்பி தவிறி கட் பண்ணிட்டாங்கனு வச்சுக்கோங்க, அடிதடி தான். கதிப்பு யாருக்கு, கொட்டை யாருக்கு! கதிப்ப ஏன் இவ்ளோ சின்னதா கட் பண்ணின, கொட்டையை ஏன் இப்படி ஒன்னுமே இல்லாம சீவியிருக்கனு, ஆளாளுக்கு எகிறி தள்ளிடிவாங்க. எதுக்கு வம்புனு எல்லாருக்கும் முழுசா குடித்துருவாங்க. கிராமத்துல மாந்தோப்பே இருந்தது. அதனால பஞ்சமே கிடையாது. அதுக்காக நம்ப திருடி திங்காம இருக்க முடியுமா? சாக்குல பழுக்கறதுக்காக அடுக்கி வச்சுருப்பாங்க. அதுலேந்து எடுத்து திம்போம். அப்புறம் தோப்புக்கே போய், மாங்கா பறிச்சு திம்போம். இதெல்லாம் போறாதுன்னு, மாயிலைய கொழுந்தா பறிச்சு, வீட்லேந்து உப்புக் கல்லும், புளியும் யாருக்கும் தெரியாம எடுத்திக்கிட்டு வந்து, அத கொஞ்சம் மாங்கொழுந்துல வச்சு, சுருட்டி திம்போம். ஆஹா! அதுக்கு ஈடே கிடையாது. அந்தந்த வயசுல அதது செஞ்சா, அதோட ஆனந்தமே தனிதான்.

இதெல்லாம் தவிர, மாம்பழத்த ரெண்டு கைலயும் வச்சு தேச்சு, கொல கொலன்னு செஞ்சு, ஒரு சின்ன ஒட்டை போட்டு, அத உரிஞ்சருது. கதிப்ப கட் பண்ணி ஒரு ஸ்பூனால சுரண்டி திங்க வேண்டியது. தோல் சீவி, துண்டம் போட்டு, போர்க் வச்சு குத்தி சாப்பிட வேண்டியது. இது யாராவது விருந்தாளி வந்து இருக்கும் போது மட்டும் தான்! மத்தபடி முழங்கை வரைக்கும் சாறு வழிய, நாக்கால நக்கி தின்னுட்டு, கொட்டைய பல்லால முடிஞ்ச மட்டும் சுரண்டி தூக்கி போட்டுட்டு போய்கிட்டே இருக்க வேண்டியது தான்!

Lifela...

2006-05-05T08:12:00.000+02:00

சில பேரை திருத்தவே முடியாது. என்ன பண்ணினாலும் திருத்தவே முடியாது. இந்த டாக் ஷோஸ் எல்லாம் பார்த்துட்டு நான் கூட பேசி தீர்க்க முடியாத ப்ரச்சனையே இல்லைனு நினைச்சுக்கிட்டு இருந்தேன். கம்யூனிகேஷன் இல்லாததால தான் ப்ராப்ளம் வருதுனு நினைச்சுக்கிட்டு இருந்தேன். உட்கார்ந்து பேசினா எல்லாம் சரியாயிடும்னு பைத்தியம் மாதிரி நினைச்சேன். ஆனா சில பேரை திருத்தவே முடியாது.

Kavidhai, Kavidhai.

2006-05-02T12:24:00.000+02:00

புதிதாய் பூத்த பூந்தளிரே!

மலராய் மலரும் மருக்கொழுந்தே!

மனதை மயக்கும் மோகினியே!

சிங்கார சிரிப்பில் சித்திரமே!

நெஞ்சில் நிற்கும் நின்நினைவுகளே!

ஆண்டொன்று ஆனது அற்புதமே!

நூறாண்டு வாழ்வாய் நிச்சயமே!

வாழ்வாங்கு வாழ வாழ்த்துவமே!

தாத்தா
பாட்டி.

(ஆஷு வின் முதல் பிறந்த நாளுக்கு என் அம்மா எழுதிய கவிதை.)

Oru Vaarthai pesa Oru Varusham...

2006-04-26T20:06:00.000+02:00

ஆஷு. காக்கா சொல்லு.

காக்கா.

பாப்பா!

பாப்பா.

தாத்தா!

தாத்தா.

அப்பா!

அம்மா! (அதுவும் அழுத்த்ந்திருத்தமாய்!)

ஆஹா! என்னவொரு ஆனந்தம்! :) (எனக்கு தான். பெயர் குறிப்பிட விரும்பாத அப்பாவிற்க்கோ எரிச்சல் தாங்கலை!)

Ayush Homam.

2006-04-26T17:34:00.000+02:00

ஆஷுக்கு ஒரு வயசாக போவுதுனு நினைச்சா நம்பவே முடியலை. போன வாரம் அவளோட ஆயுஷ் ஹோமம் நல்லபடியா நடந்து முடிஞ்சுது. காதும் குத்தியாச்சு. என்னமோ குழந்தை மாறி போன மாதிரி தோணுது.. முகமும் மாறியிருக்கு.. குணமும் மாறியிருக்கு. அதெப்படி ஒரே நாள்ல ஒரு குழந்தை மாறும்னு தெரியலை. காது குத்தினதோட effectஓ என்னமோ? அடுத்த மாசம் மொட்டை வேற அடிக்கணும். பாவம் குழந்தை. போட்டு படுத்தி எடுக்கறோம். மெட்ராஸ் டு பெங்களூர் வரும்போது, புல் பர்த்லயும் அவளே படுத்துகிட்டா. சைட்ல திருப்பி படுக்கவைக்கலாம்னா பாவம் குழந்தைக்கு காது வலிக்குமோன்னு நினைச்சு, நான் ஒரு ஓரமா ஒருக்களிச்சு படுத்துகிட்டு வந்தேன். கொடுமையா இருந்தது. இந்த அழகுல முதல்ல சைட் லோயர் தான் குடுத்தாங்க. அதுல நான் மட்டுமே படுக்கற்து கஷ்டம். சரி யார் கிட்டயாவது சொல்லி மாத்திக்கலாம்னு நினைச்சா, எல்லா லோயர்லயும், ஒரு கைக்குழந்தை இருக்கு. எங்க அம்மா, கணவர் இரெண்டு பேருக்குமே அப்பர் பர்த். அப்புறம் கடைசியா, பக்கத்து ப்ர்த்ல ஒரு பொண்ணு வந்தாங்க. அவங்க கிட்ட கெஞ்சி, அவங்க பெரிய மனசு பண்ணி விட்டுக் குடுத்தாங்க. அதுல படுத்துக்கிட்டு வந்ததுக்கே இப்படி. சைட் லோயர்ல படுக்கற்துக்கு பதிலா, தரைலயே படுக்கலாம். அவ்ளோ மோசம். ஒரே காசுக்கு எப்படி இவ்ளோ வித்தியாசம் இருக்க முடியும்? குழந்தைய கூட்டிக்கிட்டு வீட்டு வாசப்படி தாண்டக் கூடாதுங்க.

Another Blog. (God! I must be really jobless!)

2006-04-14T08:36:00.000+02:00

தமிழ் பதிவு ஆரம்பிச்சாச்சு! தமிழ் புத்தாண்டுக்கு ஒரு ப்ளாக்கர் இதை விட பெரிசா என்னத்த செய்ய முடியும்? ப்ரகாஷ்க்கும், ப்ரேமலதாக்கும் மிக்க நன்றி. அவங்க தான் இதுக்கு காரணம். கொஞ்ம் க்ரெடிட் பிரபுக்கும் கொடுக்கணும். என்னை பீட்டர் பார்ட்டின்னு சொன்னவராச்சே! பதிவெல்லாம் போடறதுக்கு முன்னாடி இதை சொல்லிடறேன். "பிழைகள் இருந்தால்(கண்டிப்பா இருக்கும்!) பொருத்தருள்வீர்களாக"! இந்த க், ச் இதெல்லாம் வேண்டாத இடத்துல இருந்தாலோ, வேண்டிய இடத்துல இல்லைனாலோ கண்டுக்காதீங்க. அதெல்லாம் தமிழம்மா சொல்லிக் குடுக்கும் போது நான ட்ராமா ப்ராக்டீஸ்க்கு (கீழே இருக்கும் பதிவை பார்க்கவும்!) போயிட்டேன்! மத்தபடி வேற பிழைகள் எதாவது இருந்தால், அது டைபோஸ்!( இப்ப தான் தமிழ்ல டைப் பண்ண ஆரம்பிச்சு இருக்கேன். அநியாயத்துக்கு பொறுமை வேண்டிருக்கு.)

தலைப்பு இங்கிலிஷ்ல இருக்கேன்னு, "தமிழ் பதிவுக்கு எதுக்கு இங்கிலிஷ் டைட்டில்?" ன்னு போராட்டம் எல்லாம் பண்ணாதீங்க. "யாதும் டைட்டிலே, யாவரும் கேளிர்!" (முதல்ல கேளிர் ஆ, கேளீர் ஆன்னு சொல்லுங்க. அது கூட தெரியாம என் டைட்டில பத்தி என்ன பேச்சு வேண்டியிருக்கு?) தமிழ்ல ப்ளாக் பண்ணுவேன்னு முன்னாடியே தெரிஞ்சுருந்தா, வேற நிக்நேம் தேர்ந்தெடுத்துருப்பேன். பரவாயில்லை. "பூ" ன்னே வச்சுக்கலாம், அதுவும் அழகாதான் இருக்கு! ("ப்பூ"ன்னு ஆகாம இருந்தா சரி!)

வருகை தந்த அனைவருக்கும் புத்தாண்டு நல்வாழ்த்துக்கள்! வராதவர்களுக்கு, Happy Tamil New Years Day!

Annual Day.

2006-04-14T08:16:00.000+02:00

நான் எல்கேஜி லேந்து ஐந்தாவது வரைக்கும் ஒரே ஸ்கூல் தான். அந்த ஸ்கூலோட பெருமையே அதோட annual day தான். சம்மர் லீவுக்கு முன்னாடி வரும். முதல்ல அந்த வருஷம் நடந்த விளையாட்டு போட்டி, பேச்சு போட்டி அதுக்கெல்லாம் ப்ரைஸ் குடுப்பாங்க. அப்புறம் இந்த ட்ராமா, டான்ஸ் கூத்தெல்லாம் நடக்கும். ஒவ்வொரு க்ளாஸ்லேந்தும் சில பேர செலக்ட் பண்ணி அவங்களுக்கு ப்ராக்டீஸ் குடுப்பாங்க. நான் எப்போதும் எதுலயாவது சேர்ந்துடுவேன். க்ளாஸ் கட் அடிச்சிட்டு ப்ராக்டீஸ் ப்ராக்டீஸ்னு போய்டுவோம். இதுக்குனு ஆள் ஏற்பாடு பண்ணி வச்சுருப்போம். வந்து கூப்ட. எந்த பீரியட்ல டெஸ்ட் இருக்கோ அந்த டைம்க்கு கரெக்டா ஆள் வந்துடும் "ப்ராக்டீஸ்க்கு கூப்டாங்க"ன்னு. ஒரு வெற்றி புன்னகையோட கிளம்பிடுவோம். அதுவும் லாஸ்ட் பீரியட்னா இன்னும் சந்தோஷம். பையையும் தூக்கிட்டு ஜூட் தான்.

தமிழ் நாடகமா, இங்க்லிஷ் நாடகமா? பரத நாட்டியமா, குத்தாட்டம்மா? (இருபது வருஷம் முன்னாடி குத்தாட்டம் அவ்ளோ மோசம் கிடையாது!) எங்க அக்கா மாதிரி சில "ஆல் இன் ஆல் அழகு ராணிங்க" எல்லாம் ரெண்டு, மூனு ஷோ-ல மெயின் ரோல் பண்ணுவாஙக. அவங்க எல்லாம் முக்கியப் பட்டவங்க. நானெல்லாம் மிஞ்சிப் போனா ரெண்டு ஷோ, அதுவும் "உப்புக்கு சப்பாணி" ரோல் தான். இப்ப யோசிச்சா பாவமா இருக்கும். ஆனா அப்பெல்லாம் அதுவே சொர்கம். க்ளாஸ்ல ரெண்டு, மூனு பேர தான் செலக்ட் பண்ணுவாங்க. அதனால அதுவே பெரிய விஷயம். அதுவும் மேக்கப் போட்டுக்கவே ட்ராமா-ல சேருவோம். மெயினா லிப்ஸ்டிக். ராமராஜன் மாதிரி "மனோகரா" ட்ராமா-ல் நடிக்கற சிப்பாய்க்கு கூட லிப்ஸ்டிக் உண்டு.

எனக்கு எப்போதுமே டான்ஸ்-ல இஷ்டம். கண்ணாடி முன்னாடி நின்னு ஆடிகிட்டே இருப்பேன். (ஆறு வயசுல என்னோட கொணஷ்டையெல்லாம் பார்த்து எங்க அம்மா என்னை பரத நாட்டிய க்ளாஸ்ல சேர்த்து விட்டு, நான் ஒரே நாளோட ஓடி வந்தது வேற விஷயம்!) எப்போதும் எதாவது ஒரு க்ரூப் டான்ஸ்-ல தான் நான் இருப்பேன். எட்டு பேர் இருப்பாங்க. நல்லா ஆடற பசங்க இல்லேனா, பொண்ணுங்களுக்கே பசங்க வேஷம் போட்ருவாங்க. ஹைட் படி தான் நிக்க வைப்பாங்க. நான் எப்போதும் ரெண்டாவது இல்ல மூணாவதா நிப்பேன். ரொம்ப நல்லா ஆடினா சென்டர்-ல நிக்க வைப்பாங்க. ஆனா டீச்சரோட அண்ணன் பொண்ணோ, பையனோ க்ரூப் டான்ஸ்ல இருந்தா, நமக்கு சென்டர் சான்ஸ் அதோகதி தான். மூணாவது படிக்கறப்போ அடிச்சுது எனக்கு அதிர்ஷ்டம். டீச்சரோட அண்ணன் பையனுக்கும் எனக்கும் சென்டர்ல் ஆட சான்ஸ். (நல்ல வேளை டீச்சரோட அண்ணனுக்கு பொண்ணு இல்லை!) எனக்கு தலை கால் புரியாத சந்தோஷம்! பார்க்கறவங்க எல்லார் கிட்டயும் சொல்லி பீத்திகிட்டு இருந்தேன். (இப்ப கூட அது தான் பண்ணிகிட்டு இருக்கேன்!)

Annual day அன்னிக்கி மத்யானம் கடைசியா ஒரு வாட்டி ப்ராக்டீஸ் பண்ணிட்டு, மேக்கப் ஆரம்பமாகும். மேக்கப் மேன் எல்லா சாமானோட ஒரு ரூம்ல இருப்பாரு. என்ன ரோல்னு சொன்னா அதுக்கு ஏத்த மாதிரி மேக்கப் நடக்கும். "கண்ண மூடு, அஞ்சு நமிஷம் தறக்காத, தண்ணி குடிக்காத, இல்லேனா லிப்ஸ்டிக் அழிஞ்சுடும்" ன்னு டீச்சர் சவுண்ட் உடுவாங்க. அஞ்சு மணி வாக்குல எங்கம்மா பிஸ்கட், ரஸ்னா வோட வருவாங்க. உதட்ல படாம தூக்கிக் குடிப்பேன். மத்த பொண்ணுங்களுக்கெல்லாம் நான் குடிக்கறது தண்ணி இல்லை, ரஸ்னானு தெரியணுமேன்னு வேற கவலை. "அம்மா அந்த ரஸ்னாவ குடு. ரஸ்னா சில்லுனு இருக்கா? ரஸ்னா போறும்" னு ரஸ்னாக்கு தனி அழுத்தம் வேற. ஷேர் பண்ணிப்போம்னு தோணவே தோணாது. "என்னுடையது எல்லாம் என்னுடையது மட்டுமே. மற்றவருடையது எல்லாம் நான் திருடிக்கொள்வத்ற்கே" ன்னு நினைச்சுக்கிட்டு இருந்த காலம் அது. (ரொம்ப சாரி, பர்ஸானா. உன்னோட சிங்கப்பூர் ஸ்கேல திருடினது நான் தான்!)

ப்ரேயர் சாங், வெல்கம் ஸ்பீச், விஐபி ஸ்பீச், பரத நாட்டியம்(லலிதா மிஸ்ஸோட பொண்ணு!) அப்புறம் ஷோ ஆரம்பமாகும். எல்கேஜி ஸ்டூடண்ட்ஸ்லேந்து ஆரம்பிப்பாங்க. அஞ்சாவது வகுப்பு வரதுக்குள்ள, குட்டீஸ் எல்லாம் தூங்கியே போயிருக்கும். என்னோட ரெண்டு நிமிஷ சிப்பாய் ரோல் முடிஞ்ச உடன, ஓடிப் போய் டான்ஸ்க்கு தயாராவேன். "சங்கே முழங்கு!" நல்ல தமிழ்ப்பற்றுள்ள பாட்டு, கட்டாயம் ஃபர்ஸ்ட் ப்ரைஸ்ன்னு விஜயா மிஸ் சொல்லி இருந்தாங்க. அதுவும் மிஸ்ஸோட அண்ணன் பையன் வேற என்னோட ஜோடி. கண்டிப்பா ப்ரைஸ் உண்டு! நல்லா ஆடினேன்னு நினைக்கறேன். முடிஞ்சப்புறம் ஓடிப் போய் அப்பா-அம்மா மடில உக்காந்து மிச்ச ப்ரோக்ராம் எல்லாம் ரஸ்னா குடிச்சுக்கிடே பார்ப்பேன். எங்க அக்காவோட தனி பரத நாட்டியம் ஆரம்பிக்கும் போது, சத்தமா கை தட்டுவோம். லலிதா மிஸ்ஸோட பொண்ணுக்குதான் எப்போதும் போல ஃபர்ஸ்ட் ப்ரைஸ் குடுப்பாங்க. இருந்தாலும், "வந்தாள் மஹாலக்ஷ்மியே" பாட்டு முடியும் போது, எங்க அக்காக்கு கிடைக்காதான்னு ஒரு நப்பாசை இருக்கும். ஆனா அவ இதுல இல்லேனா, இன்னொன்னுல வாங்கிடுவா. எனக்கு இருக்கற ஒரே சான்ஸ் "சங்கு" தான்! கடைசியா ப்ரைஸ் அனொவுன்ஸ் பண்ணுவாங்க. எங்க அக்காக்கு இரண்டாவது ப்ரைஸ்! (லலிதா மிஸ்ஸோட பொண்ணுக்குதான் ஃபர்ஸ்ட் ப்ரைஸ்!) "அண்ணன் பையன்" இருக்க கவலை ஏன்? பர்ஸ்ட் ப்ரைஸ் எங்களுக்கே! ஒரே சந்தோஷம். நன்றி அண்ணன் பையா! (பேர் மறந்து போச்சு.) அப்புறம் தூக்கக் கலக்கத்தோட அப்பா ஸ்கூட்டர்ல வீட்டுக்கு போவோம். டான்சுக்குன்னு கட்டிக்கிட்ட அம்மாவோட பட்டுப் புடவைய மனசே இல்லாம கழட்டுவேன். இப்ப யோசிச்சா, அத போட்ட்டுக்கிட்டே தூங்கி இருக்கலாம்னு தோணுது.